اولین چیزی که در استخراج ویروس مهم است بافر مناسب است که باید دارای یکسری خصوصیات باشد:

1. این بافر باید بتواند پروتئین ها و اندام های گیاه میزبان را جذب ، حذف و یا به نوعی از آن مجموعه جدا کند.

2.پیکره ی ویروس در  داخل آن جدا از هم باشد.

3.دارای یون های دو ظرفیتی باشد که این یون ها باعث پایداری ساختمان پیکره ویروس می گردند ، اما باید توجه داشت که غلظت زیاد این یون ها باعث تجمع و به هم چسبیدن پیکره های ویروسی می گردد

4.قدرت آزاد کردن ویروس از بافت های خاص را داشته باشد

5. پیکره ی ویروس در  داخل این بافر از نظر بیولوژیکی فعال بماند و حالت آلوده کنندگی خود را حفظ کند


اغلب بافر فسفات با نتیجه ی رضایت بخشی مورد استفاده قرار می گیرد. بررسی ها نشان می دهد که فسفات آلودگی را افزایش می دهد هرچند که در مورد تمام ویروس ها این مطلب صدق نمی کند . به طور کلی بافرهایی با غلظت یونی 05/0 تا1/0 مولار و PH بالای 5/6 که بیشتر متناسب با سلول های گیاهی هستند ارجحیت دارند . این بافر ها ویروس را در مدت انتقال حفظ کرده و حساسیت گیاه را افزایش می دهد . خاصیت آلوده کنندگی اغلب ویروس ها در PH های پایین از بین می رود.

طرز تهیه بافر فسفات

دی پتاسیم فسفات هیدروژن                  K2HPO4              6/64gr    

فسفات دی هیدروژن پتاسیم                  KH2PO4       8/92  gr 

به مواد فوق یک لیتر آب مقطر اضافه می شود. سپس PHاندازه گیری شده و اگر بیشتر از 4/7 بود، به بافر، HCL و اگر کمتر از 4/7 بود، KOH اضافه می شود تا PH برابر 4/7 شود. غلظت بافر بدست آمده، 5/0 مولار می باشد.

روش کار

برای استخراج ویروس ابتدا مقداری از برگ های گیاه الوده به ویروس TMV را از گیاه توتون رقم گلوتینوزا را وزن کرده و 3 تا 10 برابر وزن بافت را بافر فسفات ذکر شده اضافه می کنیم  که ما از سه برابر وزن استفاده کردیم و در یک هاون قرار داده و با دسته هاون شروع به له کردن و عصاره گیری کردیم ، بهتر است برای جلوگیری از اکسید شدن عصاره ما هاون را در یک ظرف پر از یخ قرار دهیم و تمام مراحل کار  تا پایان مایع زنی در درون ظرف یخ قرار گیرد.