این آزمون برای شناسایی و طبقه بندی باکتری های گرم منفی به کار می رود. این آزمون نوعی تست غیر مستقیم برای تعیین وجود آنزیم سیتوکروم اکسیداز می باشد ماده ای که معرف اکسیداز را احیا می کند سیتوکرم c می باشد.

پس نتیجه مثبت آزمون، وجود سیتوکروم c را نشان می دهد و این باکتری ها سیتوکروم c را به عنوان آنزیم تنفسی دارا می باشند.

معرف این آزمون، تترامتیل پارافینیلین دی آمین دی هیدروکلراید است که این به آسانی توسط سیتوکروم C اکسید شده و رنگ ارغوانی تولید می کند. این معرف به نور حساس است و سریع اکسید می­شود بنابراین در شیشه­های تیره رنگ نگهداری می­شود


اولین بار ارلیچ (Erlich) در سال 1885 با تزریق مخلوط آلفا نفتولو دی متیل پارافینیلین دی آمین به حیوانات واکنش اکسیداز را مشاهده کرد. و سپس محققین دیگر در گیاهان و جانوران این واکنش را مورد مطالعه قرار دادند و متوجه شدند که این واکنش به دلیل وجود یک آنزیم به نام اندوفنل اکسیداز به وجود می ایند.

و محققین دیگر  متوجه شدند که این آنزیم روی سیتوکروم C اثر می گذارد و آن را اکسید می کند و سیتوکروم C به نوبه خود پارافنولین دی آمین را اکسید می کند و به این دلیل این آنزیم سیتوکروم C نامیده شد

آزمون اکسیداز را با کشت خالص از باکتری تخمیرکننده لاکتوز که روی محیط آگار مغذی رشد کرده است , به صورت زیر انجام دهید .

 - 2 یا 3 قطره از معرف اکسیداز را روی یک کاغذ صافی در یک پیلیت قرار دهید .

 - با استفاده از یک میله شیشه‏ای , سواب یا سوزن کشت پلاتینی (نیکل و کروم نباشد) مقداری از پرگنه را روی کاغذ صافی قرار دهید .

 - ظهور رنگ ارغوانی مایل به آبی تیره در مدت 10 ثانیه را به عنوان واکنش مثبت درنظر بگیرید