از شاخه omycota ،راسته Peronosporales  و خانواده Pythiaceae است. تفاوت اصلی جنس فیتوفتورا و جنس پیتیوم در روش تندش اسپورانژ است، معمولا در فیتوفتورا وزیکلی تشکیل نمی شود ویا اگر هم تشکیل شود ، زئسپور در اسپورانژ به خوبی تماییز یافته ودر حالت بلوغ وارد وزیکل میشود. این زئسپور ها در اثر از هم پاشیدن دیواره وزیکل آزاد می


شوند. متسفانه این تفاوت، به طور واقعی در بین تمام گونه ها صدق نمی کند و نتیجتا برای همه مشکل ساز است. اسپورانژها درفیتوفتورا خیلی منظم ودارای پاپیل،و انتهای است اما در پیتیوم اسپوراژیوم به اشکال مختلف ممکن است  در وسط ریسه ،انتهایی یا قسمتی از آن تولید شود،در فیتوفتورا ریسه ها کند تر رشد می کنند و انشعابات بازتر است. سطح ریسه خیلی صاف نیست ،در برخی جاها حباب های تشکیل می شود. ولی در پیتیوم ریسه ها خیلی سریع رشد می کنند و انشعابات آن با زاویه حاده است،ممکن است کلامیدوسپور هم تشکیل شود. اما متخصصین رده بندی این گروه از قارچ ها،  برای رده بندی گونه های حد واسط از خصوصیات شکل ظاهری استفاده می کنند.

تقسیم بندی جنسی فیتوفتورا (نیوهوک و همکاران،1978؛استامپر و همکاران،1990)،بیشتر بر اساس مشخصات شکل ظاهری اسپورانژها، گامتانژها و ااسپورهاست.امروزه حدود 50 گونه شناسای شده که دارای تعداد کمی واریته و فرم مخصوص می باشند(برازیر،1991)،اما تنوع زیادی در اغلب گونه های فیتوفورا دیده می شود(اروین،1983).

نویسندگان مختلفی ، مشکلات واقعی موجود در بکارگیری خصوصیات شکل ظاهری اولیه، را در رده بندی این جنس مورد بحث و بررسی قرار دادند، در نتیجه، استفاده از روش های تقسیم بندی ملکولی فیتوفتورا بسیار مفید بوده است. از روش های متداولی که بکار می رود می توان استفاده از الکتروفروز پروتئین ها، ایزوزیم ها، چند شکلی DNA ، آنالیز کاریوتیب و الکتروفروز کروموزوم ها را نام برد. بررسی الیگو نکلئوتیدهای اختصاصی گونه ها، برای بعضی از گونه های این جنس انجام گرفته است(لی و همکاران،1993).

فیتوفتورا غالبا در خاک زندگی می کند و از مخرب ترین عوامل بیماری زا است. پارازیت اختیاری ،

براساس خصوصیات زیر به 6 گروه تقسیم شده اند:

1-عمق پاپیلی و قطر سوراخ خروجی exit pore

2-Caducity  در برخی از گونه های فیتوفتورا ، اسپورانژ ریزش طبیعی دارد، از محلی از پایه جدا می شوند به این پایه pedide  گویند. طول پایه ممکن است کمتر از 5 میکرومتر، بین 5-10 میکرومتر یابیشتر از 20 میکرومتر باشد.

3-نوع آنتریدی که شامل Amph. یا Para.

در گروه 1و2 پاپیلی برجسته، در گروه 3و4 پاپیلی نیمه برجسته، در گروه 5 و6 پاپیلی نا مشخص.

در گروه های فرد آنتریدی از نوع پاراژینوس و در گروه های زوج آمفی ژینوس و گاهی بندرت هتروژینوس می باشد.

Ph.infestans و Ph.palmivora  از جمله گونه های معروفی هستند، که پایه ی Pedicle  کوتاهی دارند.Ph.megasperma  و Ph.botryosa داری پایه متوسطی هستند.Ph.capsici  و Ph.hibernalis دارای پایه بلندی هستند.

گونه های  فیتوفتورا ،بیماری های بسیار متفاوتی روی میزبان های کثیری از جمله گونه های علفی و چوبی را موجب می شود.